Тўқсариқ гумбази узоқдан кўриниб турадиган бу масжид илк бор 1953 йилда И.Ф. Бородина томонидан тарихий ёдгорлик сифатида рўйхатга олинган, кейинчалик тадқиқотчилар томонидан ўрганилиб, батафсил тасвирланган.

Меъморий услубига кўра, масжид XVIII аср ўрталарида ёки иккинчи ярмида қурилган, аммо аниқ маълумотлар мавжуд эмас. Вақф ҳужжатларига кўра, масжид Арабистондан келган солиҳ зот Мирқурбоншайх Азизон ёки унинг авлодлари шарафига «Эшон» қўшимчаси билан номланган.

Ўтган асрнинг 20 йилларида масжид ёпилган ва хўжалик мақсадларида фойдаланилган. У бир неча бор ёнғиндан зарар кўрган, сўнгги йилларда эса ташландиқ ҳолга келган.

Масжид ёнида дафн жойи бўлган, унинг остидаги қолдиқлар Камолон қабристонига кўчирилган, рамзий қабр эса 2007 йилда қайта тикланган.

Масжид квадрат шаклда бўлиб, деворлари суваб чиқилган. Ғарбий деворида меҳроб ўрнатилган, қолган уч деворида эшиклар бўлган, аммо ҳозир фақат жанубий тарафдаги кириш қисми сақланиб қолган, бошқалари ғишт билан ёпилган.

Масжид ёнида тахминан 300 йиллик катта чинор ўсади.

2023 йилда, масжидга таъсир қилмасдан, атрофидаги ҳудудни ободонлаштириш ишлари бошланган.